چهارشنبه , ۴ مرداد ۱۳۹۶
خانه » زاویه ای دیگر » نامه امام علی علیه السلام به سران سپاهش

نامه امام علی علیه السلام به سران سپاهش

Imam-Ali3

نامه ی پنجاهم

إِلى أمرائه على الجیوش

مِنْ عَبْدِاللهِ عَلِیِّ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ إِلَى أَصْحَابِ الْمَسَالِحِ

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ حَقّاً عَلَى الْوَالِی أَلاَّ یُغَیِّرَهُ عَلَى رَعِیَّتِهِ فَضْلٌ نَالَهُ، وَلاَ طَوْلٌُ خُصَّ بِهِ، وَأَنْ یَزِیدَهُ مَا قَسَمَ اللهُ لَهُ مِنْ نِعَمِهِ دُنُوّاً عَلَى إِخْوَانِهِ.

أَلاَ وَإِنَّ لَکُمْ عِنْدِی أَلاَّ أَحْتَجِزَدُونَکُمْ سِرّاً إِلاَّ فِی حَرْبٍ، وَلاَ أَطْوِیَ دُونَکُمْ أَمْراً إِلاَّ فِی حُکْمٍ، وَلاَ أُؤَخِّرَ لَکُمْ حَقّاً عَنْ مَحَلِّهِ، وَلاَ أَقِفَ بِهِ دُونَ مَقْطَعِهِ ، وَأَنْ تُکُونُوا عِندِی فِی الْحَقِّ سَوَاءً، فَإِذَا فَ عَلَیْکُمُ النِّعْمَهُ، وَلِی عَلَیْکُمُ الطَّاعَهُ، وَأَلاَّ تَنْکُصُواعَنْ دَعْوَهٍ، وَلاَ تُفَرِّطُوا فِی صَلاَحٍ، وَأَنْ تَخُوضوا الْغَمَرَاتِإِلَى الْحَقِّ،

فَإِنْ أَنْتُمْ لَمْ تَسْتَقِیمُوا لِی عَلَى ذلِکَ لَمْ یَکُنْ أَحَدٌ أَهْوَنَ عَلَیَّ مِمَّنْ اعْوَجَّ مِنْکُمْ، ثُمَّ أُعْظِمُ لَهُ الْعُقُوبَهَ، وَلاَ یَجِدُ عِنْدِی فِیها رُخْصَهً، فَخُذُوا هذَا مِنْ أُمَرَائِکُمْ، وَأَعْطُوهُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ مَا یُصْلِحُ اللهُ بِهِ أَمْرَکُمْ

 *****************************************************

۵۰ – ترجمه مکارم

آگاه باشید!حق شما بر من این است که جز اسرار جنگى، هیچ سرى را از شما پنهان نسازم و در امورى که پیش مى‏آید جز حکم الهى کارى بدون مشورت ‏شما انجام ندهم. هیچ حقى را از شما به تاخیر نیندازم، بلکه آنرا در وقت ‏و سررسیدن آن پرداخت کنم.(و نیز حق شما بر من این است که)همه شما درپیشگاه من مساوى باشید. …

ادامه مطلب رو حتما بخوانید

۵۰

إِلى أمرائه على الجیوش

مِنْ عَبْدِاللهِ عَلِیِّ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ إِلَى أَصْحَابِ الْمَسَالِحِ

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ حَقّاً عَلَى الْوَالِی أَلاَّ یُغَیِّرَهُ عَلَى رَعِیَّتِهِ فَضْلٌ نَالَهُ، وَلاَ طَوْلٌُ خُصَّ بِهِ، وَأَنْ یَزِیدَهُ مَا قَسَمَ اللهُ لَهُ مِنْ نِعَمِهِ دُنُوّاً عَلَى إِخْوَانِهِ.

أَلاَ وَإِنَّ لَکُمْ عِنْدِی أَلاَّ أَحْتَجِزَدُونَکُمْ سِرّاً إِلاَّ فِی حَرْبٍ، وَلاَ أَطْوِیَ دُونَکُمْ أَمْراً إِلاَّ فِی حُکْمٍ، وَلاَ أُؤَخِّرَ لَکُمْ حَقّاً عَنْ مَحَلِّهِ، وَلاَ أَقِفَ بِهِ دُونَ مَقْطَعِهِ ، وَأَنْ تُکُونُوا عِندِی فِی الْحَقِّ سَوَاءً، فَإِذَا فَ عَلَیْکُمُ النِّعْمَهُ، وَلِی عَلَیْکُمُ الطَّاعَهُ، وَأَلاَّ تَنْکُصُواعَنْ دَعْوَهٍ، وَلاَ تُفَرِّطُوا فِی صَلاَحٍ، وَأَنْ تَخُوضوا الْغَمَرَاتِإِلَى الْحَقِّ،

فَإِنْ أَنْتُمْ لَمْ تَسْتَقِیمُوا لِی عَلَى ذلِکَ لَمْ یَکُنْ أَحَدٌ أَهْوَنَ عَلَیَّ مِمَّنْ اعْوَجَّ مِنْکُمْ، ثُمَّ أُعْظِمُ لَهُ الْعُقُوبَهَ، وَلاَ یَجِدُ عِنْدِی فِیها رُخْصَهً، فَخُذُوا هذَا مِنْ أُمَرَائِکُمْ، وَأَعْطُوهُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ مَا یُصْلِحُ اللهُ بِهِ أَمْرَکُمْ

 *****************************************************

۵۰ – ترجمه مکارم

از نامه‏هاى امام علیه السلام به سران سپاهش ۱

از جانب بنده خدا«على بن ابیطالب‏»امیر مؤمنان علیه السلام به نیروهاى‏مسلح و نگهدارنده مرزها!

اما بعد!حقى که بر والى و زمامدار،انجام آن لازم است این است:

فضل و برترى که به او رسیده و مقام خاصى که باو داده شده نباید او را نسبت‏به ‏رعیت دگرگون کند و این نعمتى که خداوند باو ارزانى داشته باید هر چه‏ بیشتر او را به بندگان خدا نزدیک، و نسبت‏به برادرانش رئوف و مهربان سازد.

آگاه باشید!حق شما بر من این است که جز اسرار جنگى، هیچ سرى را از شما پنهان نسازم و در امورى که پیش مى‏آید جز حکم الهى کارى بدون مشورت ‏شما انجام ندهم. هیچ حقى را از شما به تاخیر نیندازم، بلکه آنرا در وقت ‏و سررسیدن آن پرداخت کنم.(و نیز حق شما بر من این است که)همه شما درپیشگاه من مساوى باشید.

آنگاه که این وظائف را انجام دادم، و نعمت‏ خداوند بر شما مسلم  ‏و حق اطاعت من بر شما لازم گردید، موظفید که از فرمان من سرپیچى نکنید!

در کارهائى که انجام آنها بصلاح و مصلحت است، سستى و تفریط روا مدارید!

و در دریاهاى شدائد بخاطر حق فرو روید.

اگر این وظائف را نسبت‏ بمن انجام ندهید آن کس که راه کج ‏برود ازهمه نزد من خوارتر است. سپس او را بسختى کیفر مى‏کنم و هیچ راه فرارى‏نزد من نخواهد داشت.این فرمان را از امراى خود بپذیرید و آمادگى خود رادر راه اصلاح امورتان در اختیارشان بگذارید.و السلام

توضیحها

۱-    این نامه را نصر بن مزاحم در کتاب صفین ص‏۱۰۷ با کمى تفاوت نقل‏کرده است.

 *****************************************************

۵۰ – ترجمه آیتی

نامه‏اى از آن حضرت(ع)به فرماندهان لشکرها

از بنده خدا على، امیر المؤمنین به نگهبانان مرزها. اما بعد. شایسته است که والى‏اگر مالى به دستش افتاد یا به نعمتى مخصوص گردید، نسبت‏به افراد رعیتش‏ دگرگون نشود. بلکه نعمتى که خدا به او ارزانى مى‏دارد، سبب فزونى نزدیکى او به‏بندگان و توجه و مهربانیش به برادرانش گردد.

بدانید، حقى که شما بر عهده من دارید، این است که چیزى را از شما مخفى‏ندارم، جز اسرار جنگ را و کارى را بى‏مشورت شما نکنم، جز اجراى حکم خدا را. وحقى را که از آن شماست از موعد خود به تاخیر نیفکنم و تا به انجامش نرسانم ‏از پاى ننشینم و حق شما را به تساوى دهم. چون چنین کردم،بر خداست که نعمت‏خود بر شما عنایت کند و بر شماست که از من فرمان ببرید و اگر شما را فرا خواندم‏ درنگ روا ندارید و در انجام دادن کارى، که صلاح شما را در آن مى‏دانم، قصورمورزید و در راه حق خود را به سختیها افکنید. اگر در آنچه مى‏گویم خلاف روا دارید،هیچکس در نزد من،خوارتر و بى‏ارج ‏تر ازآنکه سر بر تافته و به راه کج رفته است، نخواهد بود. من او را سخت عقوبت‏خواهم‏کرد و او را از عقوبت من رهایى نیست. پس این فرمان را از هر که بر شما امیر است‏ بپذیرید و در آنچه خداوند کارهایتان را بدان به صلاح مى‏آورد، از ایشان فرمان برید.

والسلام.


از ما حمایت کنید!